Ik weet niet of ik dat heb. Maar denken in ziek zijn is hierbij overbodig

Denken in mogelijkheden daar zit mijn kracht

Dat ik dat na zoveel jaar kan, dat had ik niet verwacht

Ik weet nog niet wat ik wil en welke richting ik beoog

Maar één ding weet ik wel: ik moet omhoog

De trap symboliseert mijn uiterst zware klim naar boven

Twee treetjes omhoog, één naar beneden. Ga ik echt omhoog? Ik kan het nauwelijks geloven!

Bijzonder kwetsbaar en erg fragiel grijp ik vast aan de leuning

Op dit moment, alleen en vechtend, met de leuning als enige ondersteuning

Met mijn omgeving, bang dat ik terug val, prikkend in mijn rug

Kan ik alleen maar denken: ik wil nooit meer in die put terug!

Boven gekomen, wankel en onzeker, stroom het gevoel van trots en bewondering binnen

Ik weet nu wat ik wil: mensen ondersteunen die onderaan de trap aan hun weg naar herstel beginnen

Gelovend in mijn kunnen, anderen ondersteunend maakt mij uitzonderlijk blij